![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Historia Pucka ![]() Początki osadnictwa sięgają wczesnego średniowiecza. W II połowie XIII wieku w Pucku istniał gród kasztelański książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków, siedziba komturii, prawa miejskie uzyskał z rąk niemieckich w 1348. Podczas wojny trzynastoletniej (1454-1466) mieszczanie puccy stanęli po stronie Polski. W W 1466 włączono Puck do Prus Królewskich, będących od 1569 częścią Korony (wcześniej podlegały jej na zasadach autonomicznych). Siedziba starostwa powiatowego, miejsce sejmików szlacheckich i sądów grodzkich. Za czasów panowania Wazów twierdza i baza floty polskiej. W połowie XVIII wieku miasto podupadło i w 1772 zostało włączone do państwa Fryderyka Wielkiego. 1818 zostało siedzibą powiatu w rejencji gdańskiej (nosiło wówczas nazwę Putzig), wówczas jego znaczenie troszeczkę wzrosło. W owym czasie wytwarzano tu piwo puckie, słynne na całe Pomorze, nie tylko. 10 lutego 1920 odbyły się tu tzw. zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Hallera. Aż do 1926 Puck był jedynym polskim portem nad morzem (poza Gdańskiem). W tym samym roku miasto spotkała degradacja - zlikwidowano powiat pucki włączając miasto i okolice do powiatu morskiego z siedzibą w Wejherowie. W latach 1939-1945 miasto pod okupacją niemiecką. 1941-1944 istniał tu obóz pracy, gdzie więźniowie produkowali części do samolotów. 1956 reaktywowano powiat pucki, który istniał do 1975 i ponownie od 1999.
Dla miłośników historii w Pucku można poszukiwać śladów przeszłości i w takich miejscach jak:
(źródło http://www.miasto.puck.pl/) |